"Usiedli więc przy srebrnym stole i zaczęli zajadać"

Wkroczywszy do komnaty swej małżonki, Aladyn tak do niej powiada: - Życzę sobie, abyś się pięknie ubrała i przystroiła zrzuciwszy żałobę. Podeszła więc do niego i zapytała: - Synku mój, jeśli odczuwasz jakąś boleść czy coś ci dolega, powiedz mi, a pójdę do lekarza i poproszę go do ciebie. Sułtan zbliżył się do księżniczki Badr-el-Budur, złożył na jej czole ojcowski pocałunek, życzył dobrego dnia i spytał, czy rada jest swemu małżonkowi. Padli sobie w objęcia, ucałowali się nie posiadając się z radości, a nawet rozpłakali z nadmiaru szczęścia.